Shooting a vignette with Nehemias Colindres

Nagrywanie krótkich ujęć z Nehemiasem Colindresem

Fotograf i filmowiec Nehemias Colindres udostępnia trzy najlepsze poradniki dotyczące filmowania: „nagrywanie krótkich ujęć”, „porady filmowca” i „z drugiej strony obiektywu”.

Filmowanie ujęcia, znanego w branży reklamowej jako "vignette" (krótkie ujęcie), wymaga ostrożnego planowania oraz wyczucia nabieranego w miarę praktyki.

Po utworzeniu tablic nastroju (zawierających przykłady efektów, które chcesz uzyskać) oraz scenariusza (pisemnego opisu przebiegu zdarzeń filmowanego krótkiego ujęcia) zamierzony cel powinien stać się jasny.

Rozrysuj każde ujęcie i utwórz scenorys. Pamiętaj o uwzględnieniu informacji o obiektywie, którego chcesz użyć. Nie przejmuj się, jeśli nie umiesz rysować. Nawet pobieżny szkic może pomóc w ustaleniu końcowego efektu krótkiego ujęcia.

Migawki z innych filmów, które uważasz za udane, mogą również stanowić dobry materiał referencyjny. To nie kradzież, ponieważ wszyscy wpływamy na siebie nawzajem. Nie odkryjesz na nowo sztuki filmowej, ale możesz dodać własny rozdział do jej historii.

Przed nagrywaniem najlepiej sprawdzić ruch kamery, podzielić go na etapy i upewnić się, jaki efekt chcesz uzyskać w danej scenie.

Następnie należy przećwiczyć scenę z aktorami. W zależności od ich uzdolnień upraszczam ich zadanie lub stawiam im wyzwanie, pozwalając im dodać coś od siebie. To twórca filmu musi postawić im emocjonalny lub mentalny cel – niezależnie od stopnia zaawansowania.

Muszą zrozumieć stan, w jaki mają wejść. Lubię prowadzić aktorów przez scenę, ale pozwalam sobie też na bierną obserwację zza kamery. Później mobilizuję się, aby przeanalizować niektóre ujęcia, a czasami odnajduję nieoczekiwane walory, których nie planowałem. 

Po sfilmowaniu sceny w jednym ujęciu filmuję niektóre szczegóły, które mogą wnieść dodatkowy element do sceny. Ich wybór zależy od indywidualnego stylu i typu filmu. 

Następnie przygotowuję portret. Portrety mogą tchnąć życie w twórczość, ale należy zadbać o to, aby aktorzy lub filmowane osoby czuły się komfortowo. Trzeba im udzielić kilku rad. Zwykle mówię aktorom, by odwrócili wzrok, wzięli głęboki oddech, spojrzeli na kamerę i wypuścili powietrze. W sytuacji, gdy nie mogę uzyskać zamierzonego efektu, zmieniam ich pozę i spojrzenie. Jeżeli nie osiągniesz planowanego rezultatu po kilku próbach, możesz spisać całe ujęcie na straty. 

Ostatecznie należy podzielić ujęcie tak, by nie zamykać sobie możliwości podczas edycji. Możesz poprzestać na jednym ujęciu lub, jeżeli jesteś doświadczonym edytorem, nadać całości własny styl. 

Trzeba mieć kontrolę nad każdym aspektem, aby wiedzieć, kiedy odpuścić i dać więcej swobody filmowanym osobom i pozwolić na przypadkowe zajścia na planie.

Pamiętaj, że o efektach pracy filmowca decydują przemyślenia i planowanie.